printlogo


کد خبر: 232082تاریخ: 1400/4/17 00:00
مجیدی - مددی؛ دو خط نامتقارن!

حمیدرضا عرب
 
یادآوری مصاحبه‌ای که سرمربی استقلال در تاریخ 22 اردیبهشت‌ماه سال جاری درباره قطعیت ماندن تمام بازیکنان برای فصل بعد داشت، در روزهای منتهی به پایان فصل بیستم ضروری است. در حالی که تنها چهار هفته تا پایان لیگ باقی مانده و استقلال عملاً باید وارد فاز عملیاتی رتق‌و‌فتق مربوط به امور نقل‌و‌انتقالاتی فصل بعد باشد، اما هیچ شواهدی دال بر ورود استقلال به این عرصه وجود ندارد و در مقابل انبوهی از اختلاف‌ها نیز میان سرمربی استقلال و مدیران این باشگاه، نگرانی‌های بزرگی را به وجود آورده و آینده را مبهم جلوه می‌دهد.
به‌واقع استقلال چگونه می‌خواهد منطبق بر آنچه سرمربی‌اش وعده داده بود حرکت و در مسیر حفظ ستاره‌های خود قدم بردارد؟ در همین روزهای اخیر بارها خبر جدایی هروویه میلیچ از استقلال شنیده شده است؛ خبری که در تضاد با وعده سرمربی استقلال است. درباره اینکه شیخ دیاباته نیز چه وضعیتی را بعد از پایان فصل تجربه خواهد کرد، هیچ اطلاعات دقیق و موثقی در دست نیست و حتی احتمال دارد این بازیکن برای فصل بعد تمایلی به تمدید قرارداد نداشته باشد. گفته می‌شود شاید شیخ فصل بعد برای تیم استراماچونی در قطر (الغرافه) بازی کند.
روزی که فرهاد مجیدی این جملات را به زبان آورد: «اجازه نمی‌دهم حتی یک بازیکن از استقلال جدا شود. چند بازیکن ما قراردادشان به اتمام می‌رسد اما صحبت کردیم که با آنها تمدید کنیم. چند بازیکن مدنظر من است و خودم شخصاً با آنها صحبت می‌کنم و وقتی موافقت‌شان را گرفتم به باشگاه می‌سپارم تا قراردادشان را ببندند. اگر بازیکن پیشنهاد خارجی داشته باشد به هر حال ممکن است شرایط خاص خودش را داشته باشد اما در کل اجازه نمی‌دهم هیچ‌کدام از بازیکنان از تیم جدا شوند.» لااقل تصور می‌شد میان او و مدیران باشگاه استقلال هماهنگی‌های کافی و نهایی برای تشکیل تیمی مدعی برای فصل بعد انجام شده است، اما به فاصله اندک زمانی بعد از اظهارات سرمربی استقلال موجی از اختلاف‌ها میان او و مدیرعامل باشگاه استقلال در رسانه‌ها به‌پا شد و دو طرف نیز اظهارات تندی علیه یکدیگر بیان کردند که البته سهم فرهاد مجیدی به‌دلیل عمق ناراحتی از شرایط مالی و سخت‌افزاری استقلال بسیار بیشتر بود.
علاوه بر آن اعضای هیأت‌مدیره باشگاه استقلال نیز از سمت خود برکنار شد و افراد جدیدی بر مسند کار قرار گرفتند تا این سؤال مهم در مقابل دیدگان‌مان سبز شود که فرهاد مجیدی بر اساس چه معیاری در مصاحبه خود اعلام کرد تمام بازیکنان را در استقلال حفظ می‌کند؟ آیا در باشگاهی که کمترین هماهنگی میان مدیرعامل و اعضای هیأت‌مدیره با سرمربی وجود ندارد آیا می‌شود به حفظ ستاره‌ها و تأمین بودجه کافی در راستای تشکیل تیمی درخور نام استقلال برای فصل بیست‌و‌یکم امید داشت؟
شاید فرهاد مجیدی در آن ایام بر این باور بوده که مدیریت وقت می‌تواند با تأمین بودجه راه را برای تأمین اعتبارات مالی لازم هموار ساخته و تیم را به سمت ثبات سوق دهد. آرمان مجیدی این است که اتفاقات فصل پیش تکرار نشود و تیم نیز بر اساس تفکرات سرمربی بسته شود و هم اینکه ستاره‌ها حفظ شوند، اما آیا آثاری از شکل گرفتن چنین هدف بزرگی در باشگاه استقلال دیده می‌شود؟
بعید نیست اگر امروز دوباره درباره ماندن یا جدایی ستاره‌ها از فرهاد مجیدی سؤال کنید او سری به نشانه افسوس تکان دهد و حتی حرفی که در اردیبهشت‌ماه به زبان آورده بود را پس بگیرد، چون فضای باشگاه استقلال کاملاً گویای روابط او و مدیران هست و مادامی که چنین حال و هوایی حاکم باشد نه دل و دماغی برای خود مجیدی باقی می‌ماند تا کار را پیش ببرد و نه اهدافی از این دست جامه عمل پوشانده خواهد شد.
آنچه پیداست فرهاد مجیدی که با رویکردی کاملاً آینده‌نگرانه وارد گود شده در آینده‌‎ای نه‌چندان دور چالش‌های بیشتری با مدیران استقلال خواهد داشت. مدیریت باشگاه استقلال حتی نتوانست زمینه‌ساز حضور یک مربی خارجی (گابریل پین) شود و به‌رغم آنکه احمد مددی بارها در رسانه‌ها اعلام کرد مقدمات حضور این مربی فراهم شده اما تا به امروز که چهار هفته تا پایان لیگ باقی مانده نشانه‌ای از حضور این مربی در ایران و همکاری با باشگاه استقلال دیده نمی‌شود و روشن نیست اگر مجیدی فصل بعد هم سکان هدایت استقلال را در دست داشته باشد و این مدیران نیز همچنان بر مسند کار باشند و اختلاف سلیقه‌های عمیق کنار گذاشته نشود، فرهاد و مدیران کنونی به چه نقطه‌ای برسند.
شاید هم سرمربی استقلال در انتظار تغییرات تازه در رأس مدیریت باشگاه است تا شاید اهداف عالی‌اش را به اجرا بگذارد و استقلال را به سمت روزنه‌های امید و ثبات پیش ببرد؟!

Page Generated in 0.0057 sec